Column van Mattie


TV Maastricht goed bekeken

Maar voordat ik het daarover wil hebben, over de ‘machseuverdrach’, toch eerst iets anders. Want zaterdagmiddag 15 maart op de feestdag van Clemens Maria Hofbauer, die u waarschijnlijk niet zoveel zal zeggen, maar die de patroon is van alle Redemptoristen boven de Alpen en misschien zegt u dat ook nog niet veel, maar dat zijn o.a. de paters van Wittem. Deze Clemens Maria Hofbauer, dus cssr, is de patroon van hopeloze zaken. Uitgerekend op zijn feestdag was in het klooster van Wittem een lezing waarin Marcia Luyten de speciale gast was. Ze had net een nieuw boek geschreven: Kiezen voor Democratie. Heel erg bekend is zij geworden met het boek: ‘Het geluk van Limburg’ al aan de 21e druk toe! Ook heeft zij het boek geschreven: Moederland, Maxima Zorreguieta. Het was heel boeiend en op een gegeven moment op het einde kwam ook de kerk ter sprake met de opmerking: Waar is de kerk nu nog? Moskeeën zitten vol en in het buitenland zitten ook de kerken nog vol. Marcia zei daarop dat met alle chaos en alle politieke onrust er misschien een kans voor de kerken ligt, want in tijden van oorlog en angst lopen de kerken vol en kerken zijn van oudsher toch de dragers van de moraliteit. De 3 grote gezags- autoriteiten: de onafhankelijke rechterlijke macht, de wetenschap en het vrije woord met de persvrijheid hebben aan gezag verloren. Maar wie is nu drager van waarheid en het anker van een gezamenlijke verstaanshorizon?

Ik dacht toen, als de kerken in nood zouden vollopen is dat niet goed, bot gezegd: “Bidden in nood helpt geen kloot”. God is geen Sinterklaas. De andere kant is dat nu de kerken leeg lopen, mensen van alles geloven wat ik in elk geval niet geloof. Ik heb wel de kerk nodig om geconfronteerd met het Bijbels geloof dat ontnuchtert om met twee voeten op de grond te blijven en met een ‘klare blik’ te zien wat goed en niet goed is en tegelijkertijd bestand te blijven tegen de polarisatie en het haat-denken en mijn vertrouwen en mijn hoop op een betere vreedzame toekomst niet te verliezen. Het Bijbels geloof heb ik nodig om van bijgeloof bevrijd te worden, en om de hoop te blijven kunnen koesteren, want je weet: ‘Hoop verloren, al verloren’. De kerk kan ons ook een gedeelde verstaanshorizon geven waarin we ontdekken hoezeer we al met elkaar verbonden zijn door onze zuster moeder aarde.

Pastor Mattie Jeukens ofm


 Archief columns